Lyzille groeide op in een van de sloppenwijken van Cebu en werd architecte.

“Ik was 12 toen ik Cuninapetekind werd. Ik was goed in wetenschappen en tekende graag. Maar mijn wieg stond in de sloppenwijken van Cebu, boven een moeras, in een ruimte van 3 bij 6 meter.

Mijn papa werkte als arbeider en verdiende omgerekend € 12 per maand. Ons huisje van 18m² steunt op houten palen en is ommuurd met kippengaas aan de ene kant en rieten vlechtwerk aan de andere kant. We hebben 2 kleine tafeltjes en een doorgezakte plastic strandstoel, die we ’s avonds op elkaar stapelden aan de deur. Dan hadden we plaats om te slapen, met 6 naast elkaar, lepeltje-lepeltje.

Dankzij de steun van Cunina kon ik studeren voor architect. Ik was superfier toen ik mijn werktekeningen van mijn droomhuis kon laten zien aan Sophie!”

Lyzille

Cunina-peetouder worden is een engagement op lange termijn. Je speelt een belangrijke rol in het leven van één kind en ziet het opgroeien tot een jongvolwassene mét kansen!