Kennismaking met Agnes Walbers

Baguio - Filipijnen
Baguio is dé zomerstad van de Filippijnen en de toeristen zien de armoede verstopt in vele delen van de stad niet. Sinds 1991 ontfermt Agnes Walbers zich in Baguio over de petekinderen van Cunina.

Hoe heb je Cunina leren kennen?

Toen Sophie startte met Cunina bood ze peterschappen aan in Pandacan, waar ik in de minder gegoede gebieden werkte. Toen ik toegewezen werd aan de stad Baguio in 1991, liet ik de groep over aan Abeth, die ik opgeleid had en die ik vertrouwde.

Waarom heb je besloten om je vrijwillig in te zetten voor Cunina?

Ik gaf me op als vrijwilliger, hield me bezig met de post en zorgde voor het transport van huis naar school en terug, tot we vanaf 2008 per kind 1 euro kregen.

Ik geloof in de jeugd omdat zij de toekomst van het land zijn. In Pandacan kwamen de armen van verschillende eilanden; in Baguio behoren de studenten tot de oorspronkelijke inwoners van de Filippijnen en komen ze uit de bergprovincies. 

Wat zijn je taken en verantwoordelijkheden?

In samenwerking met parochie- en stadsgroepen, en leraars van de openbare scholen aanvaard ik kinderen uit arme families om deel uit te maken van het peterschapsprogramma.

Ik leid verkozen aanvoerders op die samenkomsten in de weekend organiseren en die de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de financiën nemen. De studenten tekenen en checken 2 keer per jaar hun eigen rekeningen.

Waarom is Cunina zo belangrijk in je gemeenschap?

In vergelijking met de totale studentenpopulatie worden er maar weinig kinderen gesponsord door Cunina, slechts een druppel op een hete plaat, maar toch ontwikkelen deze kinderen nieuwe waarden en verbeteren ze hun familie, hun gemeenschap, en zijn ze positieve elementen in hun land. Sommigen worden opvoeders van de toekomstige generatie.

De kinderen die we toelaten komen uit de bergprovincies. Hun ouders hebben geen vast werk hebben. Intelligente studenten krijgen een kans om te studeren en een vak te leren.