Home » Peterschappen » Petekinderen vertellen » Minenhle uit Zuid-Afrika

Minenhle uit Eshowe, KwaZulu-Natal (Zuid-Afrika – april 2007)

“Ik heet Minenhle, Minenhle Xulu. Ik ben 12 jaar oud. We zijn met z’n achten in ons gezin: mijn mama, 6 zusjes en 1 broer. Mijn vader ging dood in 2002, toen ik 8 jaar was. Mijn vader had geen werk en was heel erg ziek. Ik weet niet precies wat hem mankeerde.
Mijn mama heeft geen werk of inkomen maar dankzij de financiële steun van mijn peetouders meneer en mevrouw Van der Biest, redden we het wel. Ik wil later graag sociaal werker worden om behoeftige en arme kinderen zoals ikzelf te helpen. Ik weet niet of mijn droom zal uitkomen, gezien mijn situatie thuis. Ik zit nu in het 7de leerjaar aan de Umalalazi Primary School. Ik hou van mijn school en ook van de leerkrachten. Het liefst doe ik Levensoriëntatie, Natuurwetenschappen en Engels. Thuis spreken we isiZulu. De lessen Levensoriëntatie zijn interessant omdat ze over veel verschillende onderwerpen gaan zoals gezondheid, gezin, werk, vriendschap en sociaal leven. Ik doe goed mijn best op school zodat ik later hopelijk mijn droom kan waarmaken. Mijn favoriete sporten zijn netbal en Zulu dans. Ik hou ook van lezen. Thuis help ik met veel karweitjes zoals water halen, koken, schoonmaken, de vaat doen en het erf opruimen, kleren wassen,… Ik help mijn mama graag. Ik kijk op naar haar omdat ze zo sterk en zo lief is.
Op schooldagen sta ik ‘s ochtends om 5 uur op, ruim mijn bed op (ik slaap op de grond) en maak me klaar voor school. Het is zo’n 20 minuten stappen naar school. De lessen beginnen om half acht en de school is uit om half drie. Mijn lerares heet juffrouw Gumbi. Zij is heel aardig en houdt heel veel van kinderen. Sommige kinderen op school zijn te arm om schoenen te kopen. Omdat ze op blote voeten naar school komen, worden ze soms uitgelachen door de andere kinderen. Dat vind ik niet leuk. Ik hou niet van beledigingen en ook niet van vechten, stelen en bedrog.
Onze buurman is meneer Mhlongo. Hij heeft een auto en is altijd heel vriendelijk tegen ons. Als we naar de kerk gaan, geeft hij ons soms een lift, andere keren geeft hij ons wat geld voor de bus. Ik hoop dat ik later mijn studies zal kunnen afmaken en dat ik daarna een goede job zal vinden, zodat ik mijn familie en andere arme mensen zal kunnen helpen.”

Minenhle