Home » Peterschappen » Petekinderen vertellen » Amide uit Haïti

Amide uit Port-au-Prince (Haïti – oktober 2006)

“ Mijn naam is Amide maar iedereen noemt me Josiane. Ik ben 20 jaar geleden geboren in Mombin Crochu. Ik zit in het 5de middelbaar op het Institution George Sand d’Haiti. Met veel plezier wil ik wat over mezelf vertellen. Ik heb vier zussen en geen enkele broer. Mijn vader stierf toen ik twaalf jaar oud was. Mijn moeder is zwaar gehandicapt. Ik woon in de foyer sinds 1989. Ik was 3 jaar oud en mijn vader had de middelen niet om goed voor ons te zorgen. Hij was aan de bedelstaf toen pater Jan besliste om mij te helpen. Zo kwam ik als peuter naar de foyer en ik voelde mij er al heel snel echt thuis want pater Jan was als een papa voor mij waarvan ik alle vaderlijke genegenheid mocht ondervinden. Op dezelfde manier was Rosemarie Etienne, de vroegere huishoudster, en is nu Melanie Georges als een moeder voor mij. In Huize Mamosa leven we als broers en zussen. Elke grote vakantie neemt pater Jan ons mee voor een dagje aan zee, of een andere uitstap met bvb. een bezoek aan historische gebouwen. Dit jaar was er helaas geen geld voor een uitstap.
Ik hou van muziek en ik ga graag naar volleybalmatchen kijken. Ik kijk graag TV en hou ook van lezen. Ik ga graag naar de kerk en ben er graag bij wanneer we samen zijn in familie om te babbelen en te spelen. Ik ben er niet graag bij wanneer ik zie dat er geen geld genoeg is om de foyer goed te doen draaien. Ik ben er niet graag bij wanneer pater Jan afwezig is, want hij is als een vader voor ons. Ik hou er ook niet van wanneer ik minder goed nieuws krijg over mijn eigen familie.
Op schooldagen sta ik ‘s ochtends op om 5 uur. Ik neem een stortbad en trek mijn schooluniform aan. Dan ga ik eten. Melanie is al vanaf 3 uur ‘s ochtends in de weer om het eten voor ons klaar te maken. Zo krijgen we afwisselend gemalen maïs, bouillon, brood met hotdog, spaghetti, brood en eieren, of bananen. Om 6.30 uur brengt pater Jan ons naar school en om 2 uur ’s namiddags komt hij ons weer ophalen. Wanneer ik thuiskom is het eten klaar. Ik verwissel mijn schooluniform voor andere kleren en was mijn handen om aan tafel te gaan. Na het eten maak ik mijn huiswerk en soms vraag ik pater Jan om me hierbij te helpen. Als ik daarmee klaar ben en ik heb geen andere huistaken te doen, dan sla ik een babbeltje met Olène of Dashna, die ook in Huize Mamosa wonen.
Mijn droom voor de toekomst is een gekende advocaat te worden om zo andere arme kinderen te kunnen helpen. Ik hoop echt dat wij allemaal die in de foyer leven onze toekomst kunnen verzekeren. Wanneer ik volwassen ben zou ik ook graag een boek willen schrijven over mijn leven.”

Amide