Home » Peterschappen » Peetouders getuigen » Zuid-Afrika
Zuid-Afrika
Vlaamse bezoekers ontmoeten CUNINA petekind van vrienden
“Van 12 oktober tot 15 november 2003 verbleven wij in Zuid-Afrika bij onze zoon in Mtubatuba, een stadje in Kwazulu-Natal, niet ver van de Indische Oceaan. Op verzoek van onze vriendin Mieke Terrens planden we een bezoekje aan de “Holy Childhood Convent School” in Eshowe, een goeie honderd kilometer van ons vakantieverblijf. Eshowe is een groen stadje, bruisend van leven. Dankzij het antwoord op onze e-mail vonden we gemakkelijk het klooster met aanpalende scholen.
Bij aankomst werden we begroet door een zuster van Duitse afkomst die instond voor het onderhoud van de kerk. Een tikkeltje argwaan bleef niet uit: wat komen die Europeanen hier doen? Zuster Innocentia werd verwittigd en al gauw kwam het tot een gesprek over het doel van onze reis: een korte kennismaking met één van haar beschermelingen, de kleine James Spurling, waarvan het schoolgeld door onze vriendin betaald wordt. Zo kan hij zijn lagere schoolstudies afmaken en hopelijk verder studeren.
Zuster Innocentia reed met ons mee naar zijn huis voor een kort bezoekje. We werden hartelijk verwelkomd door de moeder, James en een oudere zus. Het derde kind zagen we niet. Bij het binnengaan viel de armoede als een klap in ons gezicht: schaamte aan beide zijden. Een korte babbel, een klein geschenkje van mevrouw Terrens. James is met verstomming geslagen. Een paar foto’s en een vriendelijke afscheidsgroet. De blanke vader van de achtjarige James is overleden. Ook de grootmoeder, die het gezin rechthield, is een jaar geleden overleden. De moeder heeft AIDS – ook al wil ze dat niet toegeven - en is te ziek om te werken. Ze wonen in een huisje dat ze mogen bewonen van het stadsbestuur. Het gezin zit zonder enige vorm van inkomsten. In de hoogste nood brengen de Zusters voedsel naar de familie. Dankzij Cunina wordt het voor James mogelijk om verder school te lopen.
Terug in het klooster ontmoeten we nog zuster Overste. Haar voorgangster werd in haar auto doodgeschoten. Ze verontschuldigt zich voor de aanvankelijke argwaan, wat we in dit onveilig land maar al te goed begrijpen. Een kop koffie en een stuk zelfgebakken cake rondden ons bezoek af bij deze gastvrije, vriendelijke zusters. We reden terug, overtuigd dat Cunina de armoede bij de wortels aanpakt.“
