Home » Actueel » Inleefreis Luzon
Inleefreis Luzon
Van 22 maart tot 6 april verbleef ik in het kader van een inleefreis met twintig peetouders op het eiland Luzon, in de Noordelijke Filipijnen. Veel peetouders steunen hun petekind al verscheidene jaren en volgden via brieven en foto’s de ontwikkeling van hun petekind. Deze reis bood de peetouders de gelegenheid om hun petekind in levende lijve te ontmoeten, en zo de realiteit achter de foto’s en brieven te ontdekken.
Het was de tweede inleefreis naar de Filipijnen die Cunina dit jaar organiseerde. Enkele weken geleden reisde Kathleen reeds met een enthousiaste groep peetouders naar Cebu, een meer zuidelijk gelegen eiland. Cunina is werkzaam op deze twee eilanden, maar de Filipijnen tellen in totaal zo’n 7000 eilanden, waarvan er amper een 2000-tal officieel geregistreerd zijn.
De ontmoeting tussen de Filipijnse petekinderen en hun Belgische peetouders maakte heel wat emoties los. Ik was erg blij te kunnen constateren dat het contact tussen de peetouders en petekinderen goed verliep. Voor de kinderen blijkt het erg belangrijk dat ze niet alleen financieel, maar ook moreel gesteund worden door hun Belgische peetouders.
Hoewel de peetouders getracht hadden zich zo goed mogelijk voor te bereiden op deze reis, was de kennismaking met de woonomgeving van de petekinderen vaak erg confronterend. Het is simpelweg onmogelijk om je in te beelden in wat voor omstandigheden mensen aan de andere kant van de wereld leven, zonder het aan den lijve te voelen, te zien en te ruiken. De leefomstandigheden op de Filipijnen zijn schrijnend voor het grootste deel van de bevolking. Er is een groot gebrek aan basisvoorzieningen en er is weinig hoop op verbetering. Bovendien lijdt het land onder de wereldwijde prijsstijging van rijst, het basisvoedsel bij uitstek in de Filipijnen. Hierdoor komt het schaarse budget van veel huishoudens nog meer onder druk te staan.
Ondanks de grote armoede waarin veel Filipijnen leven, blijven het zeer trotse mensen die er alles aan doen om goed voor de dag te komen. Kinderen die in de meest erbarmelijke sloppenwijken wonen, verschijnen piekfijn verzorgd en gewassen in de klas. Hoe arm deze mensen ook zijn, de komst van de peetouders stond gelijk aan ‘hoogbezoek’ waarvoor geen enkele moeite gespaard bleef. De warmte en gastvrijheid die de peetouders mochten ervaren, zal hen nog heel lang bijblijven.
Cunina telt op het eiland Luzon zo’n 600 petekinderen en de meeste van hen kregen we ook te zien tijdens onze bezoeken aan Pandacan, Baguio, Bayombong, Diadi en Madella. Tijdens de inleefreis zag ik dat de overgrote meerderheid van de petekinderen in goede gezondheid verkeert. Ook de schoolresultaten zijn over het algemeen erg goed. Bovendien kan ik met blijdschap melden dat er weer een groot aantal van onze Cunina-petekinderen afstudeerden, onder andere als lerares, verpleegster, ingenieur, dokter, enz..
Na 14 intense dagen keerden de peetouders, ondanks de schrijnende situaties die ze zagen, met een goed gevoel huiswaarts. De inleefreis drukte hen weliswaar met de neus op de harde realiteit, maar maakte tegelijk duidelijk hoe zinvol het werk van Cunina er is. Door de kinderen onderwijs te geven, schenkt Cunina hen ook een toekomst. Als peetouder maak je dus écht wel een wereld van verschil voor deze kinderen. Educatie is voor hen zowat de enige manier om uit de spiraal van armoede te geraken. Dankzij de bijdrage van de peetouders en de wilskracht van de petekinderen kunnen ze stap voor stap uit hun miserabele situatie geraken.
Ook konden de peetouders vaststellen dat de Cunina-petekinderen onderwezen worden in scholen van goede kwaliteit. De meeste van deze scholen werden door Vlaamse missionarissen gesticht en blijven hoogwaardig onderwijs aanbieden. De petekinderen en hun ouders zijn u dan ook onnoemelijk dankbaar dat ze de kans krijgen om hier school te lopen.
De meereizende deelnemers waren erg aangegrepen door de taferelen die ze aanschouwden en ik kan wel stellen dat zij stuk voor stuk nieuwe ambassadeurs van Cunina zijn!
Sophie Vangheel
Vorige: « Cruciale verkiezingen in Nepal | Volgende: Al dansend de wereld rond »
